Doły się kopią. Same, albo przez coś. Powierzchnia jest tolerancyjna wobec formujących ją form. Objawia się jako plastyczna masa gotowa do interakcji z każdą dostepną siłą natury — tą niszczycielską i gwałtowną, czy ledwo co poruszoną, powtarzaną. Trwającą tysiącami lat. Gdzie na tej skali ludzie? Niszczycielscy i gwałtowni, ale gdzie im do zderzenia dwóch ciał niebieskich. Kopią długo i brzydko, ale tylko w perspektywie ich oczu. Tylko przez chwilę. A później stawiają jezioro, pomnik ich potrzeby ogrzania się, dowód istnienia życia na ziemi.

Pits dig themselves. On their own, or by something. The surface is tolerant of the forms shaping it. It manifests as a malleable mass ready to interact with every available force of nature—be it destructive and violent, or barely stirred, repetitive. Lasting for thousands of years. Where do humans stand on this scale? Destructive and violent, yet nowhere near the collision of two celestial bodies. They dig long and ugly, but only from the perspective of their own eyes. Only for a moment. And then they erect a lake, a monument to their need for warmth, proof of the existence of life on earth.

Doły się kopią. Same, albo przez coś. Powierzchnia jest tolerancyjna wobec formujących ją form. Objawia się jako plastyczna masa gotowa do interakcji z każdą dostepną siłą natury — tą niszczycielską i gwałtowną, czy ledwo co poruszoną, powtarzaną. Trwającą tysiącami lat. Gdzie na tej skali ludzie? Niszczycielscy i gwałtowni, ale gdzie im do zderzenia dwóch ciał niebieskich. Kopią długo i brzydko, ale tylko w perspektywie ich oczu. Tylko przez chwilę. A później stawiają jezioro, pomnik ich potrzeby ogrzania się, dowód istnienia życia na ziemi.

Pits dig themselves. On their own, or by something. The surface is tolerant of the forms shaping it. It manifests as a malleable mass ready to interact with every available force of nature—be it destructive and violent, or barely stirred, repetitive. Lasting for thousands of years. Where do humans stand on this scale? Destructive and violent, yet nowhere near the collision of two celestial bodies. They dig long and ugly, but only from the perspective of their own eyes. Only for a moment. And then they erect a lake, a monument to their need for warmth, proof of the existence of life on earth.